Vorige

Index

De Arm



De schouder
een bol
van stil verzet.
Verliet
illegaal
zijn plek.

Zoekend
naar
richting.

Gestuurd
door
de
pijn
een
onvoorziene
gast
die
daarbij
aanwezig
wilde
zijn.

De hand,
wat vreemd,
hing
als
een vraag
aan draden
die de wereld
niet meer
kende.
Wat houdt
ons vast?
Wat laat
ons
los?

Een gewricht,
een leven,
 beide
nu
 ontwricht.

De arts
zocht
met zijn handen
naar de
oude vorm.

Duw hier,
trek daar.
Een dans
van kracht.
Wat
de arm
terug
naar
zijn plaats
toe
bracht.

Nu
rust
de arm
maar weet.

Geen kom
is
altijd
rond.
Geen pijn
verdwijnt
zonder
sporen.

Wat eens
ontwricht was
draagt
nu
het gewicht
van al
wat
ons breekt.

Totdat
het
uiteindelijk
de
tijd
zal
zijn
die
alles
heelt.


 ©2026 www.barocknet.nl